شادی

یه کلمه ی تقریبن غریب با فرهنگ و جامعه ایرانی( اگه می گم فرهنگ، فرهنگِ فعلیه نه ۲۰۰۰ سال پیش) . خلاصه آدم حال می کنه این فرنگی ها رو می بینه که خیلی راحت با کوچیکترین چیز حال می کنند و خوشحال می شند. من که درک نمی کنم شاید یاد نگرفتیم توضیح بیشتر نمی دم چون می شه تکراری یه پست دیگه.... ولی یه خواهشی حالا هم نسلی های من که از نسل سوخته یه خورده رد شده به نسل جزقاله تبدیل شدند خواهش می کنم به هر طریقی شده یه خورده شاد بودن رو به بچه ها یاد بدند حالا معلم خصوصی می گیرند یا سی دی آموزشی نمی دونم ولی این کار رو حتمن بکنند... بچه هاتون آویزون روحی بار نیارین! حالا اگه این فهمید!!