زمانی که دانشجو بودم یه سری نگاتیو عکاسی تو دانشگاه می فرختند که معروف بود به نگاتیوهای دست پیچ که ارزونتر از نگاتیوهای دیگه بود، حالا شده حکایت نوشته های خودم یه جوری احساس می کنم دست پیچ نوشته هام  و من درگیر این هستم که آیا به دنبال خلاقیت در نویسندگی ام یا در جستجوی نویسندگی در خلاقیت می گردم؟؟!! در هر صورت احساس می کنم فعلن کلمات و جملاتم خزعبلاتی بیش نیست و تا اطلاع ثانوی دست پیچه یه جورایی