زمان در دایره تغییر طبیعت به سنت دیرین خود  پای بند است و می گذرد، چون ما اینگونه قبول کردیم، که زمان دست نیافتنی چیزی باشد که ما هر بار با از دست دادن آن، تازه می فهمیم که چه چیزی از دست داده ایم...